Ümit Yenişehirli yazdı: ‘Sol mahalle’nin kabusu, YTP fiyaskosu

CHP’de ortaya çıkan iki başlılıkta, giderek daha fazla akla gelmeye başlayan düşünce, “yeni bir parti” kurulması. Genel başkanlığı yok hükmüne dönüşen Özgür Özel ile ekibinin, Kemal Kılıçdaroğlu’nun resmi yönetimindeki CHP’de çok fazla barınamayacağı, bu sıkışmışlıktan kurtulabilmek için de yeni bir partinin kurulması gerektiği ciddi ciddi konuşulmaya başlandı.

Ana muhalefet partisindeki gelişmeler ne yöne evrilir bilinmez ama çeyrek asır önce yine CHP’nin ideolojisine benzer politik çevrelerde, Bülent Ecevit’in Demokratik Sol Partiyi içinden çökertmek üzere kurgulanan, adında net olarak “yeni” ibaresi de olan bir parti, Yeni Türkiye Partisi, Türk siyasi tarihinin en büyük fiyaskolarından biri olarak kayıtlara geçmişti.

DSP’Yİ BİTİRİP YENİ PARTİ KURMA PLANI

Ülkemiz siyasetinin geçmişinde; kapalı kapılar ardında ve masa başında yapılan ayak oyunları ve hesaplarla kotarılan birçok başarısız hikaye olsa da bunlar için de YTP deneyimi bambaşka bir seviyedeki fiyaskoydu. Büyük bir bölümü eski CHP’lilerden oluşan iktidardaki Demokratik Sol Parti Meclis Grubu’nu boşaltmak üzere başlatılan bu hareket ilk anda çarpıcı bir transfer furyasına sahne olmuştu.

DSP Genel Başkanı ve Başbakan Bülent Ecevit’in sağlık durumunu gerekçe gösteren partinin ağır topları Başbakan Yardımcısı Hüsamettin Özkan, Dışişleri Bakanı İsmail Cem ve Ekonomi Bakanı Kemal Derviş, genel başkanlarını devirmek üzere harekete geçmişlerdi. “Trio”, gerek kimi konuşmalarındaki imalarıyla gerekse – bugün de birçoğu halen piyasada olan – basındaki CHP yandaşı köşe yazarlarının yazdıklarıyla “Ecevit çok hasta, artık ülkeyi yönetemez.” tezini işlemeye başlamışlardı. Bu teze göre, “DSP baraj altında kalacak, o halde acilen Batı’ya endeksli, reformcu, modern, akılcı yeni bir sol parti ve hükümet kurulmalı”ydı.

DSP’de 2002 yılı yazında başlayan bu hareketliliğin en önemli tetikleyicilerinden birisi de Refah geleneğinden ayrılarak arkadaşlarıyla kendi partisini, Adalet ve Kalkınma Partisi’ni kuran Recep Tayyip Erdoğan’ın önünü kesebilme umudu olmuştu. Batı başkentlerinden de cesaretlendirici tutumlar gören DSP’deki üçlü, hemen harekete geçmişti.

Bülent Ecevit, arkasından çevrilen dolaplara iyice muttali olduğunda, ilk iş olarak Başbakan Yardımcısı Hüsamettin Özkan’ı görevden almış, o da partiden istifa etmişti. Bunun üzerine de 8 Temmuz 2002’de DSP’nin içini boşaltma operasyonu başlatılmıştı. DSP’li milletvekilleri beşerli, onarlı gruplar halinde partilerinden istifa ediyorlardı. Birkaç gün içerisinde 60’ın üzerinde milletvekili Ecevit’in yanından ayrılacaktı. Peşi sıra ise Dışişleri Bakanı İsmail Cem ile Ekonomi Bakanı Kemal Derviş de DSP’den istifa etmişlerdi.

BASINDAKİ SOL MAHALLE İLE ANKETÇİLER HER ZAMANKİ GİBİYDİ

Dönemin merkez medyasını da oluşturan basın organları ise bugün Özgür Özel ve ve yakın çevresi hakkında vehmettikleri/pazarladıkları gibi o günler de bir kez daha güçlü gördüklerinin yanında hizalanmıştı. Bu üç ismi yan yana konduğu gazete manşetleri, “Muhteşem Üçlü, Güçlü Troika, Rüya Takımı, Siyasete Taze Kan, Piyasalarda Derviş Güveni, Halk ‘Cem Başbakan’ Diyor, Batı’nın Saygı Duyduğu Lider” gibi başlıklarla çıkıyordu. Medyadakilere altlık hazırlayan anket şirketleri de yine fazla ve asılsız mesai yapmaktaydı. Daha partinin kuruluş dilekçesi bile ortada yokken peş peşe anketler düzenleniyor, oy oranı “en az yüzde 20-25 bandında” olarak açıklanıyor, anketlerin yorum kısımlarında da “halkın bu partiyi beklediği” yazılıyordu. “Yeni Oluşum” planına göre, İsmail Cem “lider”, Hüsamettin Özkan “partinin ağabeyi”, Kemal Derviş de “ekonomi vizyoneri” olacaktı. Hareket, liberal renkler de taşıyacağı için merkez sağdan da oy alacaktı.

KEMAL DERVİŞ EKİBİ SATIYOR, “MUHTEŞEM ÜÇLÜ” DAĞILIYOR

Yeni Türkiye Partisi için yola çıkanlar, dereyi görmeden paçaları sıvayarak partiyi resmen ilan etmeye hazırlandıkları sırada ise Kemal Derviş’in kendilerini yarı yolda bırakmasıyla yüz yüze geleceklerdi. Partinin kuruluş gününde tören salonunda olmayan Kemal Derviş, “Sol tamamen birleşmeli.” diyerek rotayı Deniz Baykal’ın liderliğindeki CHP’ye kırmıştı. Süreçte ne Özkan ne de Cem, Derviş’e ulaşamamış, kısa bir süre sonra da Derviş-Baykal ikilisini yan yana görerek, kopuşu net olarak anlamışlardı.

ALINAN OY 363. 869, ORAN YÜZDE 1,1

Yeni Türkiye Partisi yola bu halde çıkıp, üç ay sonraki 3 Kasım 2002 seçimlerine girdiğinde hezimetin gerçek boyutuyla sarsıcı bir biçimde yüzleşecekti. Arkalarındaki medya balonu, iş dünyasının desteği, vesayet odağı bürokratik klikler ile Batı dünyasından gelen yüreklendirici mesajlara rağmen, 3 Kasım seçimlerinin net kaybedeni YTP olmuştu. Parti, yalnızca 363 bin 869 oy (yüzde 1,15) alabilmişti.

DSP’yi parçalayan, CHP’ye büyük bir zara verecekleri hayali kuran, merkez sağdan oy devşirecekleri hesabı yapan Yeni Türkiye Partisi; Genel Başkan İsmail Cem ve Hüsamettin Özkan ile aday listelerindeki çok sayıdaki milletvekili ve farklı alanlardan ünlü isimlerle birlikte adeta buharlaşmıştı. Süreçte Başbakan Bülent Ecevit’in Demokratik Sol Partisi de yüzde 1,22 oy alarak büyük bir yenilgiyi tatmıştı. 3 Kasım seçimlerinde gülen taraflar ise sol tandanslı oyları bünyesinde birleştiği CHP ile ezici bir çoğunlukla oyları toplayarak iktidara gelen AK Parti olmuştu.

Kaynak: Ensonhaber Haber Merkezi