1. **Nedenleri:** 
– Toplumsal güzellik standartları ve medya etkisi 
– Düşük benlik saygısı 
– Mükemmeliyetçilik eğilimleri 
– Aile içi çatışmalar ve duygusal ihmal 
– Travmatik yaşam deneyimleri 

2. **Psikolojik Dinamikler:** 
– Vücut algısında bozulma 
– Kontrol ihtiyacının yeme davranışına yansıması 
– Kaygı ve depresyonla baş etme aracı olarak yeme davranışı 
– Kimlik gelişiminde yaşanan zorluklar 

3. **Sonuçlar:** 
– Fiziksel sağlık sorunları (kilo kaybı, beslenme yetersizliği) 
– Akademik ve sosyal yaşamda bozulma 
– İzolasyon ve yalnızlık 
– Ölüm riski taşıyan ciddi komplikasyonlar 

4. **Müdahale Yöntemleri:** 
– **Psikoterapi:** Bilişsel Davranışçı Terapi (BDT), Şema Terapi, Aile Temelli Terapi. 
– **Tıbbi Destek:** Beslenme uzmanı ve hekim desteği. 
– **Aile Desteği:** Ailenin bilinçlendirilmesi ve sürece aktif katılımı. 
– **Grup Terapisi:** Ergenin yalnızlık hissini azaltmak. 

Sonuç olarak, ergenlerde yeme bozuklukları hem psikolojik hem de fiziksel açıdan riskli sonuçlar doğurur. Erken fark edilmesi ve profesyonel destek alınması, iyileşme sürecini hızlandırır ve kalıcı sağlıklı alışkanlıklar geliştirilmesine yardımcı olur.

Hazırlayan: Uzman Psikolog Mustafa Cem Oğuz