Ebeveynler fark etmeden çocuklarını aracı yapabiliyor

“Git annene söyle.”

“Babanla sen konuşsan daha iyi olur.”

“Sence bu konuda kim haklı?”

Bu tür cümleler birçok ailede günlük hayatın sıradan bir parçası gibi görülebiliyor. Ancak uzmanlara göre çocukların anne-babaları arasındaki iletişimin veya çatışmaların içine çekilmesi, onların üstlenmesi gereken bir rol değil. Araştırmalar, çocukların yetişkinler arasındaki gerilimin bir parçası haline geldiğinde kendilerini iki kişi arasında kalmış hissedebileceğini ve bunun duygusal açıdan zorlayıcı olabileceğini gösteriyor.

BAZEN TEK BİR CÜMLEYLE BAŞLIYOR

Çocukların ebeveyn ilişkilerinin içine çekilmesi yalnızca büyük tartışmalar sırasında ortaya çıkmıyor. Bazen anne ile baba arasındaki mesajların çocuk üzerinden iletilmesi, bir ebeveynin diğerine yönelik kırgınlığını çocukla paylaşması ya da ondan destek beklemesi de bu sürecin parçası olabiliyor.

Araştırmacılar bu durumu aile sistemleri içinde “üçgenleşme” olarak tanımlıyor. Çocuk, farkında olmadan iki yetişkin arasındaki ilişkinin bir parçası haline gelebiliyor ve yaşına uygun olmayan bir rol üstlenebiliyor.

ÇOCUKLAR KENDİLERİNİ İKİ KİŞİ ARASINDA BULABİLİYOR

Uzmanlara göre çocuklar anne ve babalarını aynı anda sevmek ister. Ancak ebeveynler arasındaki gerilim onların önüne geldiğinde kendilerini kimi desteklemeleri gerektiğini düşünürken bulabilirler.

Araştırmalar, ebeveyn çatışmasının içine çekilen çocukların daha fazla kaygı yaşayabildiğini, suçluluk hissedebildiğini ve sadakat çatışması yaşayabildiğini gösteriyor. Çocuk bazen bir ebeveyni üzmemek için kendi duygularını geri plana atabiliyor.

Çocuk için mesele çoğu zaman kimin haklı olduğu değil, sevdiği iki kişiyi de kaybetmemeye çalışmaktır. Bu nedenle bazı çocuklar bir ebeveynin yanında diğerini savunmaktan kaçınabilir, kendi düşüncelerini geri planda bırakabilir ya da evdeki huzuru koruma sorumluluğunu üstlenmiş gibi hissedebilir.

DUYGUSAL DESTEK ROLÜ ÇOCUKLARA AĞIR GELEBİLİYOR

Bazı ebeveynler zorlandıkları dönemlerde farkında olmadan çocuklarıyla yetişkinlere ait sorunları paylaşabiliyor. Maddi sıkıntılar, evlilik problemleri ya da aile içindeki kırgınlıklar zaman zaman çocukların da duyduğu konuşmalara dönüşebiliyor.

Uzmanlar, çocukların desteklenmeye ihtiyaç duyduğunu ancak yetişkinlerin duygusal yükünü taşımakla sorumlu olmadığını vurguluyor. Çünkü çocuk, sevdiği kişiyi rahatlatmaya çalışırken kendi duygularını anlamakta zorlanabiliyor.

ÇOCUKLAR İLİŞKİLERİ YÖNETMEK ZORUNDA DEĞİL

Uzmanlara göre çocukların sağlıklı gelişimi için anne ve babanın her konuda aynı fikirde olması gerekmiyor. Asıl önemli olan, yetişkinlerin kendi ilişkilerinin sorumluluğunu üstlenmesi ve çocukları bu sürecin dışında bırakabilmesi.

Araştırmalar da çocukların kendilerini ebeveyn çatışmasının bir tarafı gibi hissetmedikleri aile ortamlarında daha güvende hissedebildiklerini gösteriyor. Bu nedenle uzmanlar, aile içindeki iletişimin çocuklar üzerinden değil doğrudan kurulmasının önemine dikkat çekiyor.

Uzmanlara göre ebeveynlerin kullandığı bazı küçük ifadeler bile önemli bir fark yaratabiliyor. Örneğin “Bunu annenle kendim konuşacağım”, “Bu bizim çözmemiz gereken bir konu” ya da “Senin taraf seçmene gerek yok” gibi cümleler, çocuğun yetişkinler arasındaki sorumluluğu üstlenmediğini hissetmesine yardımcı olabiliyor.

Kaynak: Ensonhaber Haber Merkezi